شناسایی و واکاوی مسئولیت‌های اجتماعی دانشگاه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار رشته مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز

2 دانشیار رشته مدیریت آموزشی،دانشگاه شهید چمران اهواز

3 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده

هدف اصلی پژوهش حاضر شناسایی مسئولیت‌های اجتماعی دانشگاه‌های استان خوزستان و واکاوی تعیین وضعیت موجود آن‌ها در ‏سال 1398 است. پژوهش کنونی از نظر هدف جزو پژوهش‌های نظری - کاربردی و از نظر جمع‌آوری داده‌ها، از نوع آمیخته ‏‏(کیفی و کمی) ناهمزمان اکتشافی است. روش کیفی مبنی بر دیدگاه پدیدار شناسی- تفسیری است و در بخش کمی از روش ‏توصیفی- پیمایشی است. با بهره‌گیری از رویکرد هدفمند (زنجیره‌ای) 32 نفر از صاحبنظران دانشگاهی انتخاب شدند . در بخش ‏کمی با روش تصادفی طبقه‌ای- سهمی به این صورت که از میان 1038 نفر از اعضای هیأت علمی براساس فرمول کوکران 280 ‏نفر انتخاب شدند. ابزار بخش کیفی، مصاحبه‌ی نیمه‌ساختاریافته عمیق و در بخش کمی پرسشنامه‌ محقق ساخته مسئولیت‌های ‏اجتماعی دانشگاه است. روایی و پایایی محتوایی مصاحبه‌ها توسط صاحبنظران تأیید شد و هچنین روایی سازه و روایی محتوایی ‏پرسشنامه‌ نیز تأیید شدند. ضریب آلفای کرونباخ در پرسشنامه مسئولیت‌های اجتماعی دانشگاه 92/0 بدست آمد. یافته‌های ‏پژوهش نشان داد که، 20 مقوله محوری مسئولیت‌های اجتماعی دانشگاه شناسایی شدند که برای دسته‌بندی آن‌ها از منطق ‏الگوی کارول بهره گرفته شد. همچنین، آزمون ‏‎ T ‎تک نمونه‌ای نشان داد که وضعیت مؤلفه‌های مسئولیت‌‌های اجتماعی دانشگاه ‏در مقیاس کلی میانگین 92/2 در سطح بالاتر از میانگین فرضی پژوهش (5/2) قرار گرفت و میزان ‏value‏ ‏T‏ 69/15 محاسبه شد ‏که در وضعیت مطلوب و رضایت بخش قرار گرفتند.‏

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Identify And Analyze The Social Responsibilities Of The University

نویسندگان [English]

  • hamid fathadirad 1
  • abdolah parsa 2
  • sakineh shahi 3
  • mehran bahrami 4
1 Assistant Professor of Educational Management, Department of Educational Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz
2 Associate Professor of Educational Management, Shahid Chamran University of Ahvaz
3 Department of Educational Sciences, Faculty of Education and Psychology, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran
4 PhD student in Educational Management, Shahid Chamran University of Ahvaz
چکیده [English]

The main purpose of this study is to identify the social responsibilities of universities in Khuzestan province and analyze their current status in 1398. The current research is a theoretical-applied research in terms of purpose and in terms of data collection, it is a mixed (qualitative and quantitative) asynchronous exploratory type. The qualitative method is based on a phenomenological-interpretive perspective and in the quantitative part is the descriptive-survey method. Using a targeted (chain) approach, 32 academic experts were selected. In the quantitative part, by stratified-random quota method, 280 people were selected from 1038 faculty members based on Cochran's formula. The tool of the qualitative section is a deep semi-structured interview and in the quantitative section is a researcher-made questionnaire on university social responsibilities. The content validity and reliability of the interviews were confirmed by experts and the construct validity and content validity of the questionnaire were also confirmed. Cronbach's alpha coefficient in the University Social Responsibility Questionnaire was 0.92. Findings showed that, 20 central categories of social responsibilities of the university were identified, which were categorized using the logic of the Carol model. Also, one-sample t-test showed that the status of the components of social responsibility of the university in the general scale of the average of 2.92 was higher than the hypothetical average of the study (2.5) and the value of T was calculated to be 15.69 which is in good condition and satisfaction. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • University Social Responsibilities
  • Khuzestan Province
  • Carol Model
جوکار ،بهرام و همکارن(1393). پیش بینی مسئولیت پذیری اجتماعی براساس سبک های هویت در دانشجویان دانشگاه شیراز.فرهنگ در دانشگاه اسلامی.سال 4.شماره اول.
حبیبی، نوید؛ وظیفه دوست، حسین؛ جعفری، پریوش (1395). مؤلفه های ارتقای مسئولیت پذیری اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی.فصلنامه پژوهش و برنامه ریزی در آموزش عالی، دوره 22، شماره 2، صص، 145-125.
حسینی زارع, نادر؛ نغمه سعادتی؛ پریوش موبد و براتی گندمکار، پری (۱۳۸۳). چالشهای موجود و فراروی مدیریت و برنامه ریزی منابع آب استان خوزستان، اولین کنفرانس مدیریت منابع آب، تهران، انجمن علوم و مهندسی منابع آب ایران، دانشکده فنی دانشگاه تهران، http://www.civilica.com/Paper-WRM01-WRM01_013.html
زارع مرزونی، هادی؛ اکرمی، رزا؛ شلیلیان، مینو؛ گلانی، نوید؛ نوری احمدآباددی، مصیب؛ کوتی، وسام (1395). بررسی شیوع، تعیین میزان حساسیت زایی و تظاهرات بالینی مرتبط با آلرژنهای موجود در استان خوزستان. مجله دانشگاه علوم پزشکی فسا ، سال ششم، شماره 1.
شافعی، رضا؛ احمدی، کیومرث (1392). مسئولیت پذیری اجتماعی سازمانی (مفاهیم، نظریه ها، الگوها و کاربردها). سمت: تهران.
شافعی، رضا؛ عزیزی، نعمت اله (1392). مطالعه وضعیت مسئولیت‌پذیری اجتماعی سازمانی در دانشگاه‌ها و مراکز اموزش عالی غرب کشور. فصلنامه رفتار سازمانی در آموزش و پرورش. سال اول. شماره 2.
شفایی پامچلو، طاهره؛ ابیلی، خدایار؛ قراملکی، احد فرامرز (1396). مطالعه شناخت وضعیت موجود مسئولیت اجتماعی دانشگاه مبتنی بر الگوی والیس. فصلنامه علمی- پژوهشی آموزش عالی ایران، سال هشتم،شماره چهارم.
صالحی عمران، ابراهیم؛ ثابتی، عبدالحمید؛ حسن زاده، سودابه (1391). بررسی اهمیت شاخص های مسئولیت اجتماعی شرکت ها در مراکز صنعتی و دانشگاهی. فصلنامه انجمن آموزش عالی ایران. سال چهارم. شماره 2.
طبرسا، غلامعلی؛ رضائیان، علی؛ آذر، عادل؛ علیخانی، حمید (1390). تبیین و طراحی مدل رسالت مسئولیت اجتماعی سازمان. مطالعات مدیریت راهبردی. شماره 8. صص 102-83.
کرسول، جان (1394). پویش کیفی و طرح پژوهش. ترجمه؛ حسن داناسس فرد و حسین کاظمی. تهران: صفار.
کی بوک، درک و همکاران (1396). مسئولیت اجتماعی دانشگاه (رسالت دانشگاه در جهان پیچیده امروز). مترجم ها؛ آرمین امیر، علی پاپلی یزدی، مریم عالیزاده. تهران: وزارت علوم و تحقیقات و فناوری دفتر سیاست گذاری و برنامه ریزی فرهنگی و اجتماعی با هماری پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
یزدان پناه ،لیلا؛حکمت ،فاطمه(1392).بررسی عوامل مؤثر بر مسئولیت پذیری اجتماعی جوانان (مطالعه موردی دانشجویان دانشگاه شهید باهنر کرمان.مجله مطالعات اجتماعی ایران .دوره هشتم.شماره 2.صص: 127-150.
Abdolrahman Amineh & Casteka, Pavel (2019). Corporate social responsibility in higher education A study of the institutionalisation of CSR in Malaysian public universities. Wiley onlin liberary . Corporate social responsibility  and environment management Volume26, Issue4 July/August 2019Pages 916-928
Adey,E.A.,Shail,R.K.,Wall,F.,Varul,M.,Whitbread-Abrutat,P., Baciu,C.,Ejdemo,T., Lovric I.,Udachin,V.(,2011) .Corporate social responsibility within the mining industry:casestudiesfromacrossEurope,andRussia.Sustain.Dev.Miner.Ind., 153–170.
Aluko, A. A. Adisa, B. B. A. Taiwo, A,(2004). Strategic management: A stakeholder approach. NewYork: Cambridge University Press.
Aluchna M. (2010). Corporate social responsibility of the top ten: examples taken from the Warsaw Stock
Exchange. Social responsibility journal; 6 (4): 611-626.
Álvareza, Amber Wigmore & Lozanob , Mercedes Ruiz & -Fernández, José Luis Fernández (2020). Management of University Social Responsibility in business schools. An exploratory study. The International Journal of Management Education. journal homepage: www.elsevier.com/locate/ijme
Brown, R. M., & Mazzarol, T. W. (2009). The importance of institutional image to student satisfactionand loyalty within higher education. Higher Education, 58(1), 81–95.
-Carroll, A. (1991). The Pyramid of Corporate Social Responsibility: Toward the Moral Management of Organizational Stakeholders, BusinessHorizons,July-August pp. 39-48.
Cao, Haimin & Cao, Wei (2019). Study on the Slow- Release Effect if Social Responsibility.  14th Global Congress on Manufacturing and Management (GCMM-2018) AAvavialailbalbel eo nolninlien ea ta wt wwwww.s.csiceinecnecdeidreircetc.ct.ocmom
Casani, F., & Pérez, C  (2010). Nuevas estrategias económicas en la universidad desde la responsabilidad social: Vectores de cambio en la gobernanza. Investigaciones de Economía de la Educación, 4, 127–137.
Domı´nguez Pacho´ n, M. J. (2009). Responsabilidad Social Universitaria. Humanismo y Trabajo Social, 8, 37_67.
Fawad Latif, Khawaja (2017). The Development and Validation of Stakeholder-Based Scale for Measuring University Social Responsibility (USR). Springer Science+Business Media B.V., part of Springer Nature 2017. https://doi.org/10.1007/s11205-017-1794-y
Frolova, Irina & Lapina, Inga(2014). Corporate social responsibility in the framework of quality management. Procedia - Social and Behavioral Sciences 156 .pp178 – 182.
Gomez,L. (2014). The importance of university social responsibility in Hispanic America: A responsible trend in developing countries. In W. Sun (Ed.), Corporate social responsibility and sustainability: Emerging trends in developing economies (Critical studies on corporate responsibility, governance and sustainability) (Vol. 8, pp. 241–268). Bingley: Emerald Group Publishing Limited.
González Hernández, J. C., & Martos Ghersevich, M. (2010). Responsabilidad social en la Universidad Experiencias y mpdelos (Ed.), Responsabilidad social universitaria (pp. 89–232). La Coruña.
Hernández, M. Isabel Sánchez & Mainardes, Emerson W (2016). University social responsibility: a student base analysis in Brazil. Int Rev Public Nonprofit Mark (2016) 13:151–169 DOI 10.1007/s12208-016-0158-7.
Kanji, Repaul & Agrawel. Rajab (2020). Exploring the use of corporate social responsibility in building disaster resilience through sustainable development in India: An interpretive structural modelling approach. https://doi.org/10.1016/j.pdisas.2020.100089
Lenuna Rusa, Claudia rt al(2014). Learning organization and social responsibility in Romanian higher education institutions. Procedia - Social and Behavioral Sciences 142 .pp 146 – 153.
Liao, Pin-Chao & et al(2016). Development of Social Responsibility Evaluation Framework of Construction Projects: A multi-stakeholders perspective. International Conference on Sustainable Design, Engineering and Construction. Procedia Engineering 145 ,pp234 – 241.
lina, Dagilienė and Mykolaitienė, Violeta(2019). Disclosure of social responsibility in annual performance reports of universities. Procedia - Social and Behavioral Sciences 213 ( 2015 ) 586 – 592.
Marumo, Keishi (2020). Corporate social responsibility. Journal of Orthopaedic Science. journal homepage: http://www.elsevier.com/locate/ jos
Nguyen, My & Truong, Minh(2016). The Effect of Culture on Enterprise’s Perception of Corporate Social Responsibility: The Case of Vietnam. Procedia CIRP40. 680 – 686. 13th Global Conference on Sustainable Manufacturing - Decoupling Growth from Resource Use.
Pe Symaco, Lorraine & Tee,Yew Meng (2018). Social responsibility and engagement in higher education: Case of the ASEAN. International Journal of Educational Development.Volume 66, April 2019, Pages 184-192
Perić, Julia & Delić, Anamarija (2016). Developing social responsibility in Croatian Universities: a benchmarking approach and an overview of current situation. Int Rev Public Nonprofit Mark (2016) 13:69–80 DOI 10.1007/s12208-015-0144-5.
Perrini F. (2005). Building a European portrait of corporate social responsibility reporting. Bocconi University, Milan Available online 19 January 2006. 2(5): 175-182} www.usa-journals.com, ISSN: 2325-4076
Shaari , Roziana &Sarip, Azlineer &Rajab, Azizah &Zakaria, Wan (2018). The Impact of University Social Responsibility towards Producing Good Citizenship: Evidence from Malaysia. International Journal of Organizational Leadership 7(2018) 374-382
Sullivan, W. M. (1999). The university as citizen: institutional identity and social responsibility. A special report. The Civic Arts Review, 16(1), 1–14.
Tran,Ben(2019). Corporate Social Responsibility.  Advanced Methodologies and Technologies in Business Operations and Management. DOI: 10.4018/978-1-5225-7362-3.ch020
- Übius Ü, Alas R, (2009). Ruth Alas Organizational Culture Types as Predictors of Corporate Social Responsibility.Engineering Economics; (61): 90-99.
Yeh, Chin-Chen & Lin, Fengyi & Wang, Teng-Shih & Wu, Chia-Ming (2020). Does corporate social responsibility affect cost of capital in China?. journal homepage: www.elsevier.com/locate/apmrv.Asia Pacific Management Review