شناسایی و استخراج عوامل کلیدی موفقیت اجتماعات کاری در سازمان‌های فناوری‌محور ایران با استفاده از روش دلفی فازی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار مدیریت، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه علوم دریایی امام خمینی(ره)، نوشهر

2 دانشجوی دکترای صنایع،گروه صنایع، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت

3 دانشیار گروه صنایع، دانشکده مدیریت و فناوری های نرم، دانشگاه صنعتی مالک اشتر

چکیده

در دو دهه‌ی اخیر اجتماعات کاری به طور فزاینده‌ای‌ مورد توجه محققین و فعالان مدیریت دانش واقع شده است. گواه این مسئله تعداد بالای چاپ مقالات علمی پژوهشی در سطح بین‌الملل در این زمینه و پیاده سازی آن در سازمان ها و شرکت های متعدد است که نشان دهنده ی کاربردی بودن این موضوع می باشد. اجتماعات کاری، گروهی از اعضای سازمان هستند که مسائل، علایق و دانش عمیق خود را به وسیله‌ی تعامل پیرامون یک موضوع با یکدیگر به اشتراک می گذارند. مفهوم اجتماعات کاری به این دلیل توسعه داده شده است که نشان دهد یادگیری یک تجربه اجتماعی است. بر این اساس اعضای سازمان زمانی یک تجربه را به بهترین شکل یاد می‌گیرند که با افرادی که در آن زمینه دارای مهارت و دانش هستند در تماس باشند. شناخت عوامل موفقیت اجتماعات کاری، می‌تواند تاثیر مهمی در بهبود فرایند اشتراک و یادگیری سازمانی داشته باشد. این پژوهش با هدف بررسی و شناسایی عوامل موفقیت اجتماعات کاری در سازمان‌های فناوری محور ایران، سعی در توسعه‌ی ادبیات مدیریت دانش و بومی سازی آن در این حوزه داشته است. به منظور بررسی این عوامل از گروهی 13 نفره از خبرگان و از روش دلفی فازی استفاده شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می‌دهد که عوامل موفقیت اجتماعات کاری در سازمان‌های فناوری محور در ایران در دو بخش عوامل موفقیت درونی شامل ده عامل و عوامل موفقیت بیرونی، شامل یازده عامل است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Identifying and extracting critical success factors of communities of practice in Iran’s technology based organizations by using fuzzy Delphi

نویسندگان [English]

  • F Nasri 1
  • M Piri 2
  • P Akhavan 3
چکیده [English]

In thelast two decades, communities of practice (CoPs), are increasingly considered by knowledge management researchers. As for the evidence, representing theapplicability of this issue, the large number of international scientific published papers and their implementation in organizations and companies should be mentioned. CoPs are groups of people who share a concern or a passion for something they do and learn how to do it better as they interact regularly. CoPs were developed because they represented that learning is a social experience. Accordingly, organizational staffs can learn a practice on the best while having regular contact with those who have the best skill and knowledge in that field. Identifying the critical success factors (CSFs) of CoPs can have a significant effect on improving organizational learning and knowledge sharing. Having the main purpose on investigating and recognizing the CSFs of CoPs in Iran’s technology based organizations, this research is trying to develop and localize knowledge management literature. In order to investigate these factors, a panel of thirteen experts and fuzzy Delphi is used. The results show that CSFs of CoPs in Iran’s technology based Companies are divided into two parts named internal and external success factorsrespectively including ten and eleven factors.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Knowledge sharing
  • Communities of practice
  • critical success factor
  • Fuzzy Delphi

اصغرپور، م.ج. (1382)، تصمیم گیری گروهی و نظریه بازی‌ با رویکردی به پژوهش عملیاتی، انتشارات دانشگاه تهران، تهران.

رحمان سرشت، حسین و رادمرد، سید قادر و گلوانی (1390)، رابطه ساختار سازمانی و مدیریت دانش (مطالعه ای در معاونت تولید پرسی شرکت ایران خودرو)، مجله مدیریت فرهنگ سازمانی ، سال نهم، شماره 23

عادل، آذر؛ فرجی، حجت، (1381)، علم مدیریت فازی، چاپ اول، انتشارات جامعه نشر، تهران.

فروزنده دهکردی، ل؛ شخصیان، ف و سادات حسینی، ف، (1390)،‌شناسایی آموزه‌های دینی موثر بر شکل گیری رهبری تحول گرای موثق (ATL) بر اساس مطالعه تطبیقی متون اسلامی و غربی (با استفاده از تکنیک دلفی فازی).

منتظر، غلام علی و جعفری، نیلوفر، (1387)، استفاده از تکنیک دلفی فازی برای مشخص کردن سیاست های مالیاتی کشور، مجله پژوهش های اقتصادی، سال هشتم، شماره 1، ص 91-118.

Akhavan, P., Jafari, M. and Fathian, M. (2006), “Critical success factors of knowledgemanagement systems: a multi case analysis”, European Business Review, Vol. 18 No. 2, pp. 97-113.

Ardichvili, A., Page, V. and Wentling, T. (2003). Motivation and barriers to participation in virtual knowledge-sharing communities of practice.Journal of knowledge management. Vol 7, No, 1. PP 64-77

Borzillo, S. (2009). Top management sponsorship to guidecommunities of practice. Journal of knowledge management.VOL. 13 NO. 3 2009, pp. 60-72

Delbeck, A.L., Van de hen, A.H., Gustafson, G.H. (1975). Group techniquesforprogramplanning. A guide to nominal group and Delphi processes. U.S.A:Foresman andcompany.

Dube, L., Bouhris, A., Jacob, R. (2005). The impact of structuring characteristics on the launching of virtual communities of practice. Journal of Organizational Change Management 18(2), 145–166.

Fang, Y.H. and Chiu, C.M. (2010), In justice we trust: Exploring knowledge-sharing continuance intentions in virtual communities of practice. Computers in Human Behavior 26. PP 235–246

Gupta, U. G., & Clarke, R. E. (1996). Theory and application of the Delphi technique: A bibliography (1975–1994). Technological Forecasting and Social Change, 53(2), 185–211

Hara, N., Shachaf, P., Stoerger, S. (2009). Online communities of practice typology revisited. Journal of Information Science 35 (6), 1–18.

 Hofstede, G. (1993), “Cultural constraints in management theories”, Academy of ManagementExecutive, Vol. 7 No. 1, pp. 81-94.

Hong, D., Suh, E. and Koo, C.(2012). Developing strategies for overcoming barriers to knowledge sharing based on conversational knowledge management: A case study of a financial company. Expert Systems with Applications. 38. PP 14417–14427

Hong, D., Suh, E. and Koo, C.(2012). Developing strategies for overcoming barriers to knowledge sharing based on conversational knowledge management: A case study of a financial company. Expert Systems with Applications. 38. PP 14417–14427

Hung, D. and Nichani, M. (2008). Differentiating between CoPs and Quasi-Communities: Can CoPs Exist Online? International Journal on E-learning 1(3), 23–29

Inkpen, A.C. and Tsang, E.W.K. (2005), ‘‘Social capital, networks, and knowledge transfer’’, Academy of Management Review, Vol. 30 No. 1, pp. 146-65.

Jeon, S.H., Kim, Y. G. and Koh, J. (2011).Individual, social, and organizational contexts for active knowledge sharing in communities of practice.Expert Systems with Applications 38.12423–12431.

Kerno, S. (2008) Limitations of communities of practice: a consideration of unresolved issuesand difficulties in the approach. Journal of Leadership and Organizational Studies

5(1), 69–78

Koch, M., Fusco, J. (2008) Designing for Growth: Enabling Communities of Practice to Develop and Extend Their Work Online. In: Kimble, C., Hildreth, P. (eds.) Communities of Practice: Creating Learning Environments for Educators, vol. 2, Information Age Publishing

Kostas, A. and Sofos, A. (2012). Internet-Mediated Communities of Practice: Identifying a Typology of Critical Elements. Intelligent Adaptation & Personalization Techniques, SCI 408, pp. 311–334.

Lave, J., and Wenger, E. (1991). Situated Learning. Legitimate Peripheral Participation, Cambridge UniversityPress, MA.

Lin, J. C., & Wang, C. C. (2005).An examination on relationships among competence,social capital, and organizational citizen sharing behaviors.Asia-PacificEconomic and Management Review.

Lin, T.C., Wu, S. and Lu, C.T. (2012).Exploring the affect factors of knowledge sharing behavior: The relations model theory perspective.Expert Systems with Applications. 39. PP 751-764

Lin, M.-J.J., Hung, S.-W.and Che, C.-J. (2009), “Fostering the determinants of knowledge sharing in professional”, Computers in Human Behavior, Vol. 25, pp. 929-39.

Lesser, E. and Everest, K. (2001), ‘‘Using communities of practice to manage intellectual capital’’, Ivey Business Journal, Vol. 65 No. 4, pp. 37-41.

McDermott,R. and O’Dell, C. (2001) "Overcoming cultural barriers to sharing knowledge", Journal of Knowledge Management, Vol. 5 Iss: 1, pp.76 – 85

McElyea, B. E. (2010). Communities of Practice: Understanding the Factors Contributing to Enhance Knowledge Sharing. Doctoral thesis .Walden University.

Neal, J. & Biberman, J. (2003): Introduction: the leading edge in research on spirituality and organizations. Journal of Organizational Change Management.Vol. 16. No. 4, p. 363 – 366

Østerlund, C and Carlile, P. (2003). How Practice Matters: A Relational View of Knowledge Sharing. Communities and Technologies. pp 1-22

Pacinelli,A(2010)Opinion convergence in location: A spatial version of the Delphi method, Technological Forecasting & Social Change

Pavlin, S. (2006).Community of practice in a small research institute. Journal of Knowledge Management, 10, 136–144.

Pemberton, J., Mavin, S. and Stalker, B. (2007), ‘‘Scratching beneath the surface of communities of(mal)practice’’, The Learning Organization, Vol. 14 No. 1, pp. 62-73.

Probst, G.J.B. and Borzillo, S. (2008). Why communities of practice succeed and why they fail. European Management Journal.26, 335– 347.

Retna, K. S. and Tee Ng, P. (2011),"Communities of practice: dynamics and success factors", Leadership & Organization Development Journal, Vol. 32 Iss: 1 pp. 41 – 59

Saint-Onge, H. and Wallace, D. (2003), Leveraging Communities of Practice for Strategic Advantage, Butterworth-Heinemann, London.

Scarso, E. and Bolisani, E. (2008), ‘‘Communities of practice as structures for managingknowledge innetworked corporations’’, Journal of Manufacturing Technology Management, Vol.19 No. 3, pp. 374-90.

 Veenswijk, M. and Chisalita C. M. (2007). The importance of power and ideology incommunities of practice, The case of a de-marginalized user interface design team in a failing multi-national design company. Information Technology & People. Vol. 20 No. 1, pp. 32-52

Wenger, E., McDermott, R. and Snyder, W.M. (2002), Cultivating Communities of Practice, Harvard Business School Press, Cambridge, MA.

Yang, T., & Hsieh, C. H. (2009). Six-sigma project selection using national quality award criteria and Delphi fuzzy multi criteria decision making method. Expert Systems with Applications, 36, 7594–7603

Zimmerman, H. J. (1990). Fuzzy Set Theory and Its Applications, second edition.Kluwer-Nijhoff.