الگویی برای توسعه و پرورش استعدادهای برتر علمی: رویکردی ترکیبی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشگاه سمنان

2 دانشیار مدیریت، دانشگاه سمنان

3 دانشیار مدیریت دانشگاه سمنان

چکیده

با تبلور عصر دانش‌محور، اندیشمندان به این درک مشترک رسیده‌اند که داشتن جامعه‌ای توسعه‌یافته و رشد و بالندگی در ابعاد مختلف، در گرو تلاش در توسعه و پرورش استعدادهای برتر می‌باشد. براین اساس، پژوهش حاضر با هدف ارائه الگویی مطلوب برای توسعه و پرورش استعدادهای برتر علمی مبتنی بر رویکردی ترکیبی (کیفی-کمی) و با روش توسعه‌ای-کاربردی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل استعدادهای برتر علمی و همچنین مدیران ارشد مراکز نخبگانی می‌باشند. نمونه آماری به روش هدفمند قضاوتی به تعداد 22 نفر انتخاب شده‌اند. گردآوری داده‌ها به دو روش کتابخانه‌ای و میدانی (مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با خبرگان و پرسشنامه) بوده است. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها در مرحله کیفی از روش تحلیل مضمون و در مرحله کمی، از رویکرد تصمیم‌گیری چندمعیاره با روش تئوری اعداد خاکستری بهره گرفته شده است. نتایج بخش کیفی پژوهش منتج به ارائه الگویی برای توسعه و پرورش استعدادهای برتر علمی (استعدادپروری) گردیده است. همچنین در بخش کمی پژوهش، مهمترین فرایندهای توسعه و پرورش استعدادهای علمی تبیین و رتبه‌بندی گردیده‌اند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Model for the Development and Training of Superior Academic Talents at Armed Forces Elite Centers: A Hybrid Approach

نویسندگان [English]

  • B Golshahi 1
  • A Rastgar 2
  • D Feiz 2
  • A Zarei 3
1 Ph.D. Student in HRM, Faculty of Economic, Management and Political Sciences, Semnan University
2 Associate Prof, Faculty of Economic, Management and Political Sciences, Semnan University
چکیده [English]

With the emergence of the knowledge-centered era, philosophers have reached the common understanding that having a developed society and making growth and progress in different aspects depend on the efforts to develop and train superior talents. Accordingly, the present study aims to provide a desirable model for the development and training of superior academic talents based on a hybrid (qualitative-quantitative) approach and an applied developmental method. The statistical population of the research includes the superior academic talents as well as senior managers of elite centers. A sample of 22 individuals including 12 top scientific talents and 10 senior managers of elite centers in the armed forces were selected through a purposeful judgment sampling. Data collection was done using library and field methods (semi-structured interview with experts and questionnaire). For analyzing the data in the qualitative stage, the method of thematic analysis is used and in the quantitative stage, a multi-criteria decision-making approach is utilized with the method of grey numbers theory. The results of the qualitative section of the research have led to the presentation of a model for the development and training of the superior academic talents (Talent Development). Also, in the quantitative section of the research, the most important processes for the development and training of academic talents are explained and enumerated.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Talent Development
  • Talent Optimization
  • Talent Architecture
  • Grey Numbers Theory
  • Elite Centers

حقیقی، م. (1396). عوامل مؤثر بر مدیریت استعداد با استفاده از مدل‌سازی ساختاری تفسیری. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکده مدیریت و حسابداری.

کاظم زاده، س. و جاملی روشت، س. (1395). شناسایی و اولویت‌بندی عوامل مؤثر بر توسعه مدیریت استعداد در دانشگاه پیام نور استان آذربایجان شرقی. اولین همایش ملی مدیریت توسعه، جهاد دانشگاهی استان هرمزگان.

Bhattacharya, C.B. Sen, S. & Korschun, D. (2008). Using Corporate Social Responsibility to Win the War for Talent. MIT Sloan Management Review, 49 (2).

Braun, V. & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3 (2). 77-101.

Collings, D. G. & Mellahi, K. (2009). Strategic Talent Management: A review and research agenda. Human Resource Management Review, 17 (4).

Deepika Pandita, Sampurna Ray, (2018). Talent management and employee engagement – a meta-analysis of their impact on talent retention, Industrial and Commercial Training, 50(4), 185-199.

Gagne, F. (2015). Academic talent development programs: a best practices model. Asia Pacific Education Review, 16(2), 281-295.

Gandz, J. (2006). Talent development: the architecture of a talent pipeline that works, Ivey Business Journal, pp. 1-4, ISSN 1481-8248.

Garavan, T. N., Carbery, R., & Rock, A. (2012). Mapping talent development: definition, scope and architecture. European Journal of Training and Development, 36(1), 5-24.

Ibeh, K., & Debrah, Y. A. (2011). Female talent development and African business schools. Journal of World Business, 46(1), 42-49.

Kamlesh K. M., Manisha, A., (2018). Organisational talent management and perceived employer branding", International Journal of Organizational Analysis, 26(2), 312-330.

Kostman, J. T., & Schiemann, W. A. (2005). People equity: The hidden driver of quality. Quality Progress, 38(5): 37–42.

Lewis, R. E. & Heckman, R. J. (2006). Talent management: A critical review. Human Resource Management Review, 16(2), 139-154.

Olszewski-Kubilius, P., Subotnik, R. F., & Worrell, F. C. (2015). Conceptualizations of Giftedness and the Development of Talent: Implications for Counselors. Journal of Counseling & Development, 93(2), 143-152.

Schiemann, W. A. (2006). People equity: A new paradigm for measuring and managing human capital. Human Resource Planning, 29 (1): 34–44.

Schiemann, W. A. (2013). From talent management to talent optimization. Journal of World Business, 49(2), 281-288.

Sparrow, P. R. & Makram, H. (2015). What is the value of talent management, Building value-driven processes within a talent management architecture. Human Resource Management Review, 25(3), 249-263.

Talent Architecture.(2013). On the World Wide Web:  Advantage Performance Group. www.advantageperformance.com.

Turskis, Z. & Zavadskas, E.K. (2010). A Novel Method for Multiple Criteria Analysis, Grey Additive Ratio Assessment (ARAS-G) Method. Vilnius University, 21(4): 597–610.