نحوه گذران اوقات فراغت کارکنان مراکز آموزشی نداجا با تاکید بر فعالیت ورزشی (مطاله موردی: کارکنان فرماندهی مرکز آموزش تخصص های دریایی)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مربی مدیریت ورزشی مرکز فرماندهی آموزش تخصصهای دریایی رشت

2 استادیار مدیریت ورزشی دانشگاه مازندران

3 استادیار مدیریت ورزشی دانشگاه شهید بهشتی

4 مربی تربیت بدنی دانشگاه علوم دریایی امام خمینی(ره)

چکیده

هدف از این تحقیق بررسی نحوه گذران اوقات فراغت کارکنان فرماندهی آموزش تخصص‌های دریایی نداجا با تاکید بر فعالیت ورزشی بوده است. این تحقیق به روش توصیفی-پیمایشی  به انجام رسیده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران و لحاظ نمودن ضریب حفاظتی-امنیتی، تعداد 270 نفر به روش خوشه ای- طبقه ای و در هریک از طبقات به صورت تصادفی انتخاب شد. به منظور اطمینان از برگشت حجم نمونه، توزیع پرسشنامه ها با 20 درصد بیشتر از حجم نمونه توزیع گردید که در نهایت تعداد 310 پرسشنامه به طور کامل وصول شد. جهت گرد آوری داده ها از یک پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد که روایی صوری آن توسط10 نفر از اساتید مدیریت ورزشی کشور به تایید رسیده و پایایی درونی آن ضریب آلفای کرونباخ 79 /0=α به دست آمده است. تجزیه و تحلیل داده ها از روش آمار توصیفی(جدول توزیع فراوانی) استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان داده است که در میان فعالیت های اوقات فراغت مورد علاقه کارکنان به ترتیب ورزش کردن، در کنار خانواده بودن و مطالعه در اولویت اول تا سوم قرار دارند. حدود 39 درصد از کارکنان کسب نشاط و لذت را مهم ترین دلیل گرایش به ورزش کردن خود می دانند. رشته های ورزشی جاری کارکنان نیز به ترتیب شنا، نرمش و دویدن، پیاده روی، فوتسال، والیبال بود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Leisure time physical activity with an emphasis on staff training centers Ndaja (Case study: Personnel Command, Naval Training Center of Expertise Rasht)

نویسندگان [English]

  • J Hossein pour 1
  • M Dosti 2
  • E Hoseini 3
  • R Saaki 4
چکیده [English]

The objective of the present research is to investigate the ways the personnel of the naval specialties training commandant spend their leisure time, with a special focus on the athletics activities. The present research has been conducted using a descriptive, survey oriented method. The sample volume was selected using the kokran formula and taking into consideration the protective-security coefficient with the size of 270 individuals using a cluster-class method in each of the classes randomly. To collect the data, a researcher-designed questionnaire was used and its reliability was confirmed by 10 professors of sports management and Its inner validity was obtained to be α =0.78 using the Cronbach's alpha coefficient. To analyze the data, the descriptive statistic method (frequency distribution table) was used. The research results show that among the favorite leisure activities of the personnel, doing sports exercises, spending time with the family and studying rank as the top three priorities, Around 39% of the staff believe that enjoyment an pleasure are the most important reasons for the personnel's include swimming, gymnastics, track and field, walking futsal and volleyball respectively. Therefore, it would be suggested that the managers pay a special attention to planning s, sports activities and athletic facilities so that the personnel can use the available facilities better.

کلیدواژه‌ها [English]

  • leisure time
  • athletic activities
  • IRI Navy personnel
  • Naval Specialties Training Commandant

ابراهیمی، ق؛ رازقی، ن؛ مسلمی، ر (1390). اوقات فراغت و عوامل اجتماعی موثز بر آن" مطالعه موردی فراد 15-64 ساله ی شهرستان جویبار". نشریه جامعه شناسی کاربردی. سال 22. شماره 4. صص 71-98.

احمدی، خ؛ عبدالمالکی، ه؛ آزادمرزآبادی، ا؛ رئیسی، ف (1389). کیفیت گذراندن اوقات فراغت ورابطه آن با آسیب پذیری فرهنگی و اجتماعی در بین خانواده های نظامی. فصلنامه روانشناسی نظامی. سال اول.شماره2. صص1-12.

تندنویس، ف(1378). جایگاه ورزش در اوقات فراغت دانشجویان کشور. فصلنامه علمی پزوهشی حرکت. شماره 2. صص 94-110.

جلالی فراهانی، م (1390). مدیریت اوقات فراغت و ورزش های تفریحی. تهران. موسسه انتشارات، دانشگاه تهران. چاپ ششم.207ص.

رحمانی، ا؛ پور رنجبر، م؛ بخشی نیا، ط (1385). بررسی ومقایسه نحوه گذران اوقات فراغت دانشجویان دختر دانشگاه های زنجان با تاکید برنقش تربیت بدنی و ورزش. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان. دوره پنجم. شماره3. صص 209-216.

رضوی، س.م. حسین، پ ؛سرلکو، ا (1392). چگونگی گذران اوقات فراغت بانوان شاغل شهر آمل با تاکید بر فعالیت های ورزشی. نشریه مدیریت و فیزیولوژی ورزشی. دوره اول. شماره 1.صص23-38.

کارلاهندرسون و همکاران(1393). ترجمه: پورسلطانی زرندی، حسین؛ آفرینش، اکبر؛ زرگر، طیبه. تهران. انتشارات نشرورزش. چاپ اول.228ص.

کریمیان، ج؛ شکرچی زاده اصفهانی، پ؛ افشار، م (1389). نحوه ی گذراندن اوقات فراغت کتابداران شهر اصفهان با تأکید بر نقش تربیت بدنی و ارتباط آن با سلامت. نشریه مدیریت اطلاعات سلامت. ویژه نامه ی شماره 4 . ص621-612.

مظفری، ا؛ تندنویس، ف (1382). مقایسه مطالعه اوقات فراغت دانشجویان دانشگاه های ایران(پزشکی، غیر پزشکی و آزاد). نشریه حرکت. دوره 2. شماره 1. ص 25- 18.

مهرداد، ح (1390). چگونگی وآسیب شناسی اوقات فراغت نوجوانان 12 تا 17 ساله استان لرستان. فصلنامه اندیشه های تازه در علوم تربیتی. سال هفتم. شماره 1. صص 123-140.

میرهاشمی، م و نجفی زند، ج (1382). چگونگی گذران اوقات فراغت افراد بالای 18 سال. فصلنامه جمعیت. شماره45 و 46. پاییز و زمستان.

Anderson,E,W,C.Fornell,&.Lehmann, D.R (2004) ,"Customer satisfaction", Market, and profitability: finding form swesen, Jornal of Marketing, 589(joly), 53-58.

Brener, N d, Burgeson, Charlene R, Whechsler, H, et al(2003). Physical education and activity: results from scgool health policies and programs study 2000. Journal of Physical Education and Dance. vol.74. Retrieved from.www.guestia.com.

Cuaderes E T, Parker D, Burgin Christie E, (2004).Leisure time physical Activity in adult Native Americans. Issue: 1, vol: 1.5.

Drygas, W. Kwasniewska, M., Kaleta, D. and Ruszkowska, J (2008). Increasing recreational and leisure time physical activity in Poland – how to overcome barriers of inactivity. Journal public health, 16. PP: 31-36.

Ester,C, Eva,L (2008). How socio-economic status contributes to participation in leisure-time physical activity. Social Science & Medicine.Vol.66.pp: 2596-2609.

Lee, G. Yoon and Bhargava, V (2004).” Leisure Time: Do Married and Single Individuals Spend It Differently?” Family and Consumer Sciences Research Journal, Vol.32:254-174.

Mota, J, Santos, MP & Ribeiro, JC, (2011). Differences in Leisure-Time Activities According to Level of Physical Activity in Adolescents. Preventive medicine. N 20, P.133-148.

Ohinmaa, A, Veugelers, p (2012). Diet quality, physical activity, body weigh and health-related quality of life among grade 5 students in Canada. Public Health Nutrition. Vol: 15, Issue: 1.Pp: 75-81.

Ohta, M. Mizoue, T., Mishima, N. Ikida, M. (2007). Effect of the physical activites in leisure time commuting to work on mental health. Journal of ccupationalhelath. 49.PP:46-52

Tasai, E) 2005(.A Cross cultural stady of influence of perceived positive outcomes on participation in Regular Active Recreation: hongkong and Australian university students. Leisure Sci.; 27(5): 385-404.

Trainor, S. Delfabbro, P. Anderson, S. Winefield, A. (2010). “Leisure activities and adolescent psychological wellbeing. Journal of adolescence. pp: 33-48.

Tasai, E) 2005(.A Cross cultural stady of influence of perceived positive outcomes on participation in Regular Active Recreation: hongkong and Australian university students. Leisure Sci.; 27(5): 385-404.

Trainor, S. Delfabbro, P. Anderson, S. Winefield, A. (2010). “Leisure activities and adolescent psychological wellbeing. Journal of adolescence. pp: 33-48.